در تدوین سیاست های کلی برنامه هفتم توسعه باید به استعدادهای منطقه و مشارکت های محلی توجه ویژه نمود. هدف پژوهش حاضر بررسی رویکرد آینده نگر مناسب در تدوین برنامه هفتم توسعه بوده و آن را مورد بررسی تحلیلی قرار داده و به همراه آن راهکار های لازم را ارائه می دهد. پژوهش حاضر بر اساس هدف، کاربردی و از منظر نحوه جمع آوری و تحلیل داده ها در حوزه مطالعات توصیفی است. مقاله حاضر ابتدا از طریق مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسنادی به صورت نظری و با استفاده از روش روش تجزیه و تحلیل شکاف به تحلیل شکاف بین  وضعیت موجود با اهداف در نظر گرفته شده پرداخته است..نتایج تحقیق نشان می دهد که پیـاده سـازی تفکـر توسعه منطقه ای در حوزه کارکردی فعالیتهای اقتصادی و اجتمـاعی و با استفاده از رویکرد آینده نگاری منطقه ای قابلیت تحقق پیدا میکند و در این چرخه تمایزها و استعدادهای منطقه ای  باید بصورت تفصیلی مورد توجه قرار گیرد.همچنین بایستی به منظور تامین عدالت مناطق و ایجاد فرصت برابر، دسترسی همگانی به خدمات و دستاوردهای توسعه و نیز در راستای اجرای سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی و به منظور ایجاد تعادل و بهره مندی از امکانات مناطق و ارتقای توانایی در برابر انواع تهدیدات، توجه به توسعه منطقه ای مورد توجه ویژه قرار گیرد.:یافته های این پژوهش با بررسی رویکرد آینده نگر توسعه در ایران قدرت مطالعه را در راستای یافتن نتایج معنی دار و کمک به برنامه ریزان و سیاستگذراران برنامه هفتم توسعه افزایش داده و از تحلیل آنها با تکیه بر مستندات جمع بندی مناسبی ارائه می دهد .

برنامه ریزی منطقه ای به عنوان اقدامی برای رقع عدم تعادل در یک فضای جغرافیایی صورت گرفته و محصول آن ایجاد سازمانی متوازن از فعالیت و جمعیت است. در این مقاله ابتدا به بررسی نخست شهری و شبکه شهری پرداخته شده و سپس به طرح اثرات برنامه ریزی های قبل و بعد از انقلاب در ساماندهی جمعیت و نقش آن در شکل دهی به شبکه شهری ایران پرداخته شده است. روش این مقاله توصیفی - تحلیلی می باشد که در آن ابتدا بر اساس مطالعات اسنادی به گردآوری مهم ترین منابع در ارتباط با شبکه شهری و نیز برنامه ریزی منطقه ای در ایران پرداخته شده است. سپس بر اساس اطلاعات به دست آمده به تحلیل داده ها پرداخته شده است و نتایج در قالب تحلیل اطلاعات ارائه شده است. نتایج تحقیق حاکی از تاثیرات عمیق برنامه ریزی منطقه ای در تعادل جمعیتی و توازن در شبکه شهری ایران دارد.

هدف از این مقاله تحلیل درآمدهای نفتی و مالیاتی در اقتصاد ایران است. بدین منظور، با استفاده از رویکرد تعادل عمومی پویای تصادفی، یک الگو برای اقتصاد صادرکننده نفت شبیه سازی گردید. در بخش منابع درآمدی دولت، سعی شد تا با وارد کردن درآمدهای نفتی و مالیاتی در مدل، وجود راهکارهای لازم جهت برطرف کردن خلاء های موجود در ساختار نظام مالیاتی مورد بررسی قرار گیرد. تخمین پارامترهای مدل بر اساس روش بیزین و با استفاده از نرم افزار داینر (Dynare) تحت نرم افزار متلب (MATLAB) بر اساس روش مونت کارلو با زنجیره مارکوف در قالب الگوریتم متروپلیس-هستینگز و با استفاده از داده های تعدیل فصلی دوره زمانی 96-1368 انجام گرفت. به منظور تحلیل شوک، دو سناریو طراحی شد. در سناریو اول، فرض شد که دولت درآمد نفتی دارد و تمامی درآمدهای نفتی توسط دولت خرج می شود و دولت اتکایی به درآمد مالیاتی ندارد. در سناریو دوم، فرض می شود که 40 درصد از درآمدهای نفتی دولت به صندوق توسعه تزریق شده و درصدی از آن به عنوان تسهیلات به بخش های تولیدی تخصیص پیدا کرده و دولت با اتکا بیشتر به انواع درآمدهای مالیاتی هزینه های خود را تأمین می کند. نتایج بیانگر این می باشد که شوک مالیاتی و نفتی، یعنی کاهش وابستگی به نفت و اتکا به درآمدهای مالیاتی در کوتاه مدت تأثیر منفی بر متغیرهای کلان اقتصادی دارد اما در بلند مدت، با افزایش درآمدهای مالیاتی میزان تولید و به تبع آن، سرمایه گذاری، مصرف، اشتغال در اقتصاد افزایش یافته است.

مقدمه: با انتقال پایتخت دو تاثیر مهم خواهد داشت، تاثیر اول آن در راستای حل مشکالت تهران خواهدد بدود و تداثیر دوم در راسدتای ایجداد تعادل توسعه در فضای سرزمینی کشور خواهد بود. در این تحقیق تأثیر دوم جابجایی پایتخت مورد بررسی و تحلیل خواهد گرفت. هدف: این تحقیق دارای دو هدف میباشد که هدف اول آن بررسی نقش تهران)پایتخت( در نظام شهری کشور و ندابرابریهدای توسدعه فضدای سرزمینی خواد بود و هدف دوم آن بررسی و تحلیل جابجایی پایتخت و تأثیر آن در ایجاد تعادلهای منطقهای ایران میباشد. روش شناسی: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی میباشد، ابزار جمعآوری دادهها بهصورت کتابخانهای )اسنادی( و پرسشنامه بوده است. جامعه آماری کارشناسان مسائل آمایش سرزمین و برنامهریزی منطقهای بوده است. حجم نمونه 100 نفر میباشد که از طریق نمونه گیری هدفمند )قضاوتی( انتخاب شده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از تاپسیس، ضریب پراکندگی تحلیل خوشهای و تحلیل رگرسیونی استفاده شده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی شامل مراکز استانی کل کشور میباشد که مطابق سرشماری نفوس و مسکن سال 1395 شامل 31 استان می باشد. یافتهها و بحث: مسیر متعادلسازی توسعه فضای سرزمینی کشور کاهش تمرکز قدرت و تصمیمگیری در پایتخت و افزایش آن در سایر مناطق کشور میباشد که برای این منظور باید ترکیبی از راهبردهای انتقال قدرت به مراکز منطقهای و محلی، اعطای امتیازات به سرمایه گذاریها در مناطق محروم و باز توزیع فعالیت و امکانات بر اساس مزیتهای نسبی مناطق استفاده شود. نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که تاثیر جابجایی پایتخت در گزینههای مختلف از نظر کارشناسان نمیتواند در توسعه متعادل کشور موثر باشد و مناسبترین راهبرد از نظر کارشناسان توزیع قدرت تصمیمگیری در مناطق کشور)پایتختهای منظومهای( میباشد

عدم تعادل و نابرابری در نظام سکونتگاهی و لزوم دستیابی به توسعه و تعادل منطقه ای باعث توجه روزافزون به شهرهای میانی بعنوان یکی از راهبردهای جهانی شده است. اگرچه در متون توسعه منطقه ای بر نقش شهرهای میانی بعنوان نوشدارویی در راستای دستیابی به توسعه متعادل منطقه ای تاکید شده است، اما ضرورت دارد تا نقش و عملکرد این شهرها مورد ارزیابی دقیق تری قرار گیرد. از این رو پژوهش حاضر در پاسخ به این سوال است که آیا فسا به عنوان شهر میانی توانسته نقش موثری در ایجاد تعادل جمعیت و اقتصاد منطقه فارس ایفا نماید؟ پژوهش از نوع کاربردی و روش انجام آن توصیفی تحلیلی است. برای جمع آوری داده ها از روش های اسنادی و میدانی (تهیه پرسشنامه) و به منظور پردازش داده ها از تکنیک های تحلیل منطقه ای استفاده شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که: شهر فسا توانسته در تعادل جمعیتی منطقه ایفای نقش نماید، بطوری که بدون وجود این شهر عدم تعادل افزایش می یابد. ارزیابی عملکرد اقتصادی بیانگر آنست که این شهر از نقش قوی خدماتی برخوردار بوده و می تواند در توسعه و تعادل اقتصاد استان ایفای نقش کند. همچنین بررسی الگوی مراجعات به این شهر نشان می دهد شهر فسا توانسته نقش موثری در زمینه تامین نیازهای مختلف شهرستان های مجاور خود ایفا نماید. در مجموع نتایج این مطالعه نشان دهنده عملکرد موثر شهر فسا در تعادل منطقه است.

بازارهای آب منطقه ای به عنوان ابزارهایی اقتصادی سبب توسعه تمرکززدایی و تخصیص بهینه منابع آب بین کشاورزان می شوند. به همین منظور، در این مطالعه اثرات تشکیل بازارهای آب منطقه ای در سیستان مورد بررسی قرار گرفت و پتانسیل انتقال آب تحت شرایط کم آبی در سطح این منطقه ارزیابی شد. برای این منظور از یک سیستم مدل سازی اقتصادی-هیدرولوژیکی مشتمل بر مدل برنامه ریزی ریاضی مثبت (PMP) و رهیافت تابع تولید باکشش جانشینی ثابت (CES) استفاده شد. داده ها و اطلاعات موردنیاز در این تحقیق از نوع مقطعی و مربوط به سال زراعی 95-1394 هستند که با مراجعه به ادارات ذیربط در منطقه سیستان جمع آوری شدند. سیستم مدل سازی هیدرواقتصادی ارائه شده در محیط نرم افزاری GAMS 24.7 حل شد. نتایج نشان داد که با برقراری بازارهای آب منطقه ای در سطح منطقه سیستان، افزون بر ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضای آب آبیاری و متعادل شدن داد و ستد آب بین مناطق مورد مطالعه، سطح زیرکشت محصولات گندم و جو آبی نسبت به شرایط عدم وجود بازار آب افزایش و سطح زیرکشت یونجه، پیاز، هندوانه و خربزه کاهش می یابد. این امر امکان توسعه اراضی فاریاب را تا حد 4.23 درصد نسبت به شرایط سال پایه فراهم می کند. مجموع سود ناخالص کشاورزان سیستانی نیز در شرایط استقرار بازارارهای آب منطقه ای بهبود یافته و از 22039 به 23242 میلیون ریال تغییر می کند. در پایان با توجه به نقش حمایتی و سازنده بازارهای آب منطقه ای، مهیا کردن زمینه لازم برای برقراری و استفاده بهینه از این نوع مکانیسم ها در منطقه سیستان و سایر مناطقی از کشور که دارای منابع آبی مشترک هستند، پیشنهاد شد.

برآورد تولید بلند مدت علوفه مرتع در منطقه استپی استان مرکزی ، شهرستان ساوه (پایگاه مرتع نعمتی) در طول یک دوره آماری ده ساله (1386-1377) با روش مدل تعادل آب (The Water Balance) بر روی تولید علوفه چهار گونه گیاه مرتعی غالب و مورد تعلیف دام (Artemisia sieberi, Salsola rigida, Noaea mucronata, Stipa barbata) با بهره گیری از داده های آب و هوایی ایستگاه سینوپتیک (ساوه) ویژگی های خاک و ویژگی های گیاه (مرتع) بر پایه مدل ERHYM - II مورد ارزیابی قرار گرفت. انجام محاسبات و تعیین شاخص های اقلیمی در مقیاس زمانی روزانه با بهره گیری از روش Penman-Montieth FAO (P.M.F) (پنمن‐ مانتیث فائو ) و برنامه نرم افزار(Cropwat. 8.0)  اقدام شد. رواناب سطحی برای بارندگی های روزانه از روش (Soil Conservation Serviec) SCS با کمک منحنی های (Cruve Number) CN بر پایه گروه های آبشناختی خاک محاسبه شد. ورودی های مدل شامل داده های آب و هوایی بلند مدت، ویژگی های خاک، ویژگی های گیاه (مرتع)، رطوبت اول فصل رویش، تولید علوفه مرتع و خروجی های مدل شامل تبخیر و تعرق گیاه مرجع، تبخیر و تعرق پتانسیل، تبخیر و تعرق واقعی گیاه (مرتع)، بارندگی موثر، رواناب سطحی، کل رطوبت ذخیره شده خاک، رطوبت اولیه قابل دسترس، شاخص اقلیمی تولید و پایگاه‐ اندکس تولید محاسبه شد. نتایج نشان داد که میزان عددی CN برابر 86 و میزان رواناب سطحی در طول فصل رویش پس از بارندگی به میزان 7 میلیمتر شروع می شود. همچنین نتایج نشان داد که ظرفیت نگهداری رطوبت کل قابل بهره گیری خاک معادل 58.90 میلیمتر در متر که این میزان امکان بهره گیری گیاه را از رطوبت اول فصل رویش به میزان 25.40 میلیمتر در متر فراهم نموده است. میزان تبخ یر و تعرق واقعی در فصل رویش  1.36برابر میانگین بارندگی دوره آماری در طول فصل رویش بوده است. با توجه به شرایط خشکسالی در سال 1379 این نسبت بیش از دو برابر میزان بارندگی فصل رویش محاسبه شده است. ضریب شاخص اقلیمی تولید (Tact/Tpot) برای برآورد علوفه در پایگاه نعمتی برابر Tact/Tpot=%17 محاسبه و تعیین شد. بر پایه شاخص اقلیمی بلندمدت تولید (ETact) و تولید اندازه گیری شده در دوره ده ساله، پایگاه - اندکس تولید (Weather Yield Site Index) به منظور برآورد تولید بلند مدت در پایگاه نعمتی Y=80.42+1.941(ETact) تعیین شد. بر این پایه میانگین تولید علوفه بلند مدت برابر 242 کیلوگرم در هکتار برآورد شده است که می تواند در برنامه ریزی مرتع در سطح منطقه مورد کاربرد قرار گیرد.

الگوی فضایی، دگرگونی و تکامل نظام های شهری جلوه ای از فرایندهای توسعه ی اجتماعی، اقتصادی است که نشان دهنده ی تغییر ساختار فضایی، اجتماعی و رفتاری جامعه ی بشری است. این تغییرات و الگوها اساس مطالعات توسعه ی پایدار است. این پژوهش با هدف بررسی پویایی ها و عدم تعادل های نظام شهری استان زنجان انجام گرفته است. روش تحقیق توصیفی، تحلیلی و روش گردآوری داده ها اسنادی است. در این پژوهش ویژگی های نظام شهری و تحولات آن در دو بخش تحلیل جمعیتی و کارکردی بررسی شده است. به منظور تحلیل جمعیتی نظام شهری استان و سنجش پویایی ها و عدم تعادل ها از شاخص شتاب گسترش شهرنشینی، مدل جاذبه، مدل رتبه-اندازه، شاخص نخست شهری و سری های زمانی استفاده شده است. شتاب گسترش شهرنشینی در استان 53/2 است که از مقدار آن در کشور (81/1) بیشتر است. بیش ترین جاذبه در میان شهرهای استان بین مرکز استان و دو شهر ابهر و خرمدره دیده می شود. شاخص نخست شهری در استان (61/0) همواره بیشتر از کشور (15/0) بوده است. همچنین مقدار شیب خط رتبه-اندازه در تمام دوره ها بیش از 1-بوده است که بیانگر غلبه نخست شهری است. اما مدل سازی تغییرات جمعیتی 6 شهر نخست نشان از وجود نوعی تعادل در جمعیت پذیری این شهرها دارد. برای تحلیل کارکردی این نظام از شاخص مرکزیت خدمات استفاده شد که نتایج آن بیانگر نقش مسلط شهر زنجان نسبت به دیگر نقاط سکونتگاهی است. به منظور بررسی جایگاه نقاط شهری در ارتباطات و جریان ها از روش تاکسونومی استفاده شد و نتایج آن نشان داد شهر زنجان تنها سکونتگاهی است که از نظر قدرت جریانات مقداری بالاتر از حد بالای محاسبه شده دارد که فاصله زیاد شهر زنجان را از سایر سکونتگاه ها نشان می دهد. نتایج این پژوهش نشان داد شهر زنجان با اینکه در نظام سلسله مراتب شهری کشور جایگاه ضعیفی دارد اما در سطح استان نقطه شهری مسلط بر سایر سکونتگاه هاست که جریان های مختلف جمعیت، درآمد، سرمایه، کالا و مسافر به صورت یک سویه از دیگر نقاط سکونتگاهی استان به این شهر سرازیر می شود. فاصله ی زیاد بین شهر زنجان به عنوان نخست شهر و سایر شهرها و روستاها سبب پیدایش گسست در نظام سکونتگاهی و عدم تعادل های منطقه ای شده است.

منطقه هایپریک، یک محفظه اکولوژیکی مهم و حساس در اکوسیستم های رودخانه¬ای است و به عنوان منطقه مشترک زیربستر رودخانه است که به همان اندازه تحت تأثیر جریان آب های سطحی و زیرزمینی قرار دارد. میکروپلاستیک¬های های واقع در منطقه هایپریک باید با ماندگاری طولانی تری مواجه شوند و در نتیجه زمان قرار گرفتن در معرض ارگانیسم های کفزی را افزایشدهند. این مطالعه به بررسی توزیع و خصوصیات میکروپلاستیک در رسوب منطقه هایپریک رودخانه زیارت پرداخته است. با توجه به مشخصات مورفولوژیکی، اشکال میکروپلاستیک به فیبر، گلوله، فوم و قطعه تقسیم شده است. رنگ ذرات میکروپلاستیک با توجه به رنگ سطح آنها ثبت شد. اندازه ریز ذرات در طولانی ترین بعد تصویر اندازه گیری شد و به کمتر از 5/0 میلی متر، 1-5/0میلی متر، 3-1میلی متر و 5-3 میلی متر تقسیم شد. تجزیه و تحلیل میکروپلاستیک در سه ساختار مورفولوژیکی شامل جزیره، کنده و پله-حوضچه استخراج شده برای رودخانه زیارت نشان داد که میکروپلاستیک¬ها تا عمق 0.6 متری زیر بستر رودخانه قابل شناسایی است. بالاترین فراوانی میکروپلاستیک برای ذرات با مقیاس (<1000 میکرومتر) اندازه گیری شد. فراوانی میکروپلاستیک های فیبر و قطعه در سه ساختار مورفولوژیکی در اکثر لایه های رسوبی بالاترین میزان بود و پس از آن میکروپلاستیک های خطی قرار داشتند. رنگ های مشاهده شده میکروپلاستیک ها در رسوبات در این مطالعه عمدتاً شامل سیاه، قهوه ای، زرد، قرمز و نارنجی بود. در این میان رنگ مشکی رنگ غالب بود. این نتایج بینش هایی را در مورد درک سرنوشت میکروپلاستیک در یک منطقه رودخانه میکروپلاستیک¬های ارائه کرد.